یکسال از اخرین اپدیتمون میگذره حتی پسوردم فراموش کرده بودم ،دلم از پنجره و هوا و عشق و زمین نگرفته ازقضاوتها بیش از هرچیز دلگیرم کاش سوای همه غفلتهامون ، بدبینی هامون،بیخبریامون، میشد ذره ای  از این پیش داوریهامون بکاهیم و انقدر سطحی نگر نباشیم افسوس ....

زندگی گل به توان ابدیت،

زندگی ضرب زمین درضربان دل ما،

زندگی هندسه ی ساده و یكسان نفس هاست.

هر كجا هستم،باشم،

آسمان مال من است.

پنجره، فكر، هوا، عشق، زمین مال من است.

چه اهمیت دارد گاه اگر می رویند قارچ های غربت ؟

من نمی دانم كه چرا می گویند: اسب حیوان نجیبی است، كبوتر زیباست.

و چرا در قفس هیچكسی كركس نیست.

گل شبدر چه كم از لاله ی قرمز دارد.

چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید.

واژه ها را باید شست.

واژه باید خود باد، واژه باید خود باران باشد

چترها را باید بست، زیر باران باید رفت.

فكر را، خاطره را، زیر باران باید برد.

با همه مردم شهر، زیر باران باید رفت.

دوست را، زیر باران باید دید.

عشق را، زیر باران باید

                               سهراب سپهری

یعنی هنوزم نفهمیده ایم که باید جور دگر ببینیم اگر نه که لازم است دوختشان تا هیچ نبینیم.

                                        ماریا

در واقع نیما از وزن و قافیه که مربوط به شعر کهن است، سود می برد ولی با بلند و کوتاه کردن مصراع ها، جان تازه ای به شعر می بخشد.

نیما در شب 13 دی ماه 1338 ش در گذشت.

نمونه هایی از اشعار نیما:

ای آدمها!

ای آدمها که بر ساحل نشسته، شاد و خندانید!
یک نفر در آب دارد می سپارد جان
یک نفر دارد که دست و پای دائم می زند
روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید
آن زمان که مست هستید
از خیال دست یا بیدن به دشمن
آن زمان که پیش خود بیهوده پندارید
که گرفتستید دست ناتوانی را
تا توانایی بهتر را پدید آرید
آن زمان که تنگ می بندید
بر کمرهاتان کمربند
در چه هنگامی بگویم من؟
یک نفر در آب دارد می کند بیهوده جان، قربان

***


آی آدمها! که بر ساحل بساط دلگشا دارید
نان به سفره، جامه تان برتن
یک نفر در آب می خواند شما را
موج سنگین را به دست خسته می کوبد
باز می دارد دهان با چشم از وحشت دریده
سایه هاتان را ز راه دور دیده
آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان، بی تابیش افزون
می کند زین آبها بیرون
گاه سر، گه پا
آی آدمها!
او ز راه مرگ، این کهنه جهان را باز می پاید
میزند فریاد و امید کمک دارد
آی آدمها که روی ساحل آدرام، در کار تماشایید!

***

موج می کوبد به روی ساحل خاموش
پخش می گردد چنان مستی به جای افتاده، بس مدهوش
می رود نعره زنان؛ وین بانگ باز از دور می آید:
"آی آدمها!"
و صدای باد هر دم دلگزاتر
در صدای باد بانگ او رهاتر
از میان آبهای دور و نزدیک
باز در گوش این نداها:
"آی آدمها!"...

                                                                                ضحی

الو سلام

منزل خداست؟

این منم مزاحمی که آشناست

هزار دفعه این شماره را دلم گرفته است

ولی هنوز پشت خط در انتظار یک صداست

شما که گفته اید پاسخ سلام واجب است

به ما که می رسد ، حساب بنده هایتان جداست؟

                              سمیه

دلتنگی ؟؟؟؟

می دانم!

چشم هایت را بسته ای

به آدمهایی فكر می كنی

كه گرگها را تكه پاره می كنند

و به بهشتی كه تا ابد خالی خواهد بود

چرا دستهای ما را این قدر كوچك آفریده ای ؟

و هیچ گاه آیا فكر كرده ای

كه این دلهای شیشه ای

با تلنگری می شكند؟

پروردگارا !

چشمهایت را باز كن

غمگین نباش

شاید معجزه ای بشود

عصای موسی را كجا گذاشته ای ؟

                                                                                           ماریا

كه گوید اصفهان نصف جهان است    جــهانی گر بود آن اصـــــفهان است

به دلیل افزایش بچه های اصفهانی توی جمعمون مدتیه كه همه در تكاپوی آموزش این زبانند بنابراین سعی كردم كه به عنوان یه اصفهانی این وظیفه خطیر را انجام بدم. باشد كه مقبول افتد...

 سطرهای سپید

واژه واژه

سطر سطر

صفحه صفحه

فصل فصل

گیسوان من سفید می شوند

همچنان که سطر سطر

صفحه های دفترم سیاه می شوند

خواستی که به تمام حوصله

تارهای روشن و سفید را

رشته رشته بشمری

گفتمت که دست های مهربانی ات

در ابتدای راه

خسته می شوند

گفتمت که راه دیگری

انتخاب کن:

دفتر مرا ورق بزن!

نقطه نقطه

حرف حرف

واژه واژه

سطر سطر

شعرهای دفتر مرا

مو به مو حساب کن!

                                    سمیه

میخوام بدونم از نظر عرف یعنی چی؟اصلا این عرفیا چیان؟کیان؟چه قشرین شاید بگین عرف یعنی اکثریت،ولی ایا واقعا هر چه اکثریت بگن درسته؟از نظرشون چیا درسته چیا غلط؟

                           ماریا                                  

حلول ماه شعبان همراه با اعیاد شعبانیه بر عاشقان سیر الی الله مبارک باد

"""فرارسیدن اعیاد شعبانیه مبارک باد""" 

شعبان شد و پیک عشق از راه آمد
عطر نفس بقیت الله آمد
با جلوه سجاد و ابوالفضل و حسین
یک ماه و سه خورشید در این ماه آمد

ای كه هزار، هزار شمع در انتظار یك نگاه تو سوختند . شوری است عشق تو و دلنشین غمی است به انتظار قدم‌‌هایت زیستن، بدان كه مصراع زندگیم با قافیه تو پایان خواهد یافت. بیا كه اگر تو بیایی تمامی شب‌های یلدای غم سپیده صبح را مهمان همیشگی دلم خواهد كرد... نمی‌دانم آیا دل كوچكم تا ظهور تو در تكاپو است یا تا غروب آرزوهایش چیزی نمانده.... اما ... غمگین‌ام و می‌ترسم كه دلم از جنب و جوش بیافتد و تو نیایی.... افسوس، من و كلمات مجنونم شاید روز آمدنت را نبینیم من به همه كسانی كه آن روز تو را می‌بینند و در دو سوی خیابان‌ها قلبهای سبزشان را به تو هدیه می‌دهند، حسودیم می‌شود  .......

مریم

در سرزمین من......
روزنامه ها لال به دنیا می آیند
رادیو؛کر
تلویزیون ؛کور
و او که می پرسد :چرا؟
لالش می کنند و می کشندش
کرش می کنند و می کشندش
کورش می کنند و می کشندش
در سرزمین من!
اه....سرزمین من

شعر فوق اثر شیرکو بیکس از شاعران برجسته ی کردستان عراق که در سال ۱۹۴۰ میلادی در شهر سلیمانیه به دنیا آمد . در سال ۱۹۶۸ اولین مجموعه شعر خود را به نام ) مهتاب شعر (چاپ رسانید .او جزو شاعران نسل دوم کردستان عراق و از هم نسلان عبدالله په شیو ،لطیف هلمت و رفیق صابر است. شیركو بی‌كس فرزند «فایق بی‌كس» كه پدرش یكی از شاعران بزرگ و ملی كرد می باشد. ا و در دامن مادری فرهنگ دوست و پدری دانا بزرگ شد.

او شعرهای زیادی  علیه رژیم دیکتاتوری صدام سرود به مبارزات مهمی علیه رژیم فاسد و اشغالگر بعثی انجام داد.

شیركو بی‌كس در سال 88-1987 میلادی از دست «انگوار كارلسن» نخست وزیر سوئد جایزه جهانی «توخولسكی» مدال افتخار در ادبیات را دریافت كرد و همچنین در فلورانس ایتالیا، بزرگترین انجمن مدنی به او لقب «همشهری» داده است.

اشعار شیركو تاكنون به زبانهای فارسی،آلمانی، فرانسه، ایتالیایی، سوئدی، نروژی، عربی،  و... ترجمه شده است و بعضی از اشعار او انتخاب شده و در كتابهای درسی چند كشور برای تدریس گنجانده شده است.

شیركو بی‌كس بی‌شك مانند حلقه‌ای گره خورده در زنجیره‌ی خدایگان تاریخ ادبیات دنیا چفت شده است، خدایگانی مانند: لوركا، محمود درویش، نرودا، ریتسوس، داستایوسكی، شاملو، جبران خلیل و... كه چنان بتی ستودنی در معابر استوره‌ای ملل دنیا جاودانه خواهند ماند

  اینم شعری که خیلی دوست دارم:

وتمان باشه